;
skip to Main Content

Mythe Charlotte deel 1 (83)

Hoi allemaal,

Zoals ik al had beloofd, heb ik deze keer zelf een verhaal gemaakt. Het is eigenlijk een fantasieverhaal en ik had dit voor een schoolopdracht gemaakt. Ik heb dit verhaal niet voor school gebruikt, maar mama vond het een leuk idee het in stukken te hakken en aan jullie te laten lezen. Gewoon eens wat anders. Ik hoop dat jullie het leuk vinden.
Jasmijn

Opdr_DagboekJasmijn_83Het is een mooie zaterdagmiddag. Ik zit op de bank een boek te lezen. Tenminste, dat probeer ik. Aangezien mijn kattenogen wel goed in het donker kunnen zien maar niet kunnen lezen, voel ik me een beetje geërgerd. Ik ben al lang bezig met dingen te doen die mensen doen. Zoals lezen, tv kijken, schrijven, enz. Ik ben vorig jaar in een kat veranderd en ik heb geen idee hoe en waarom.

Dus probeer ik uit alle macht weer mijn menselijke dingen terug te krijgen, zoals ik net zei. Het lukt me een beetje, maar ik ga er niet echt op vooruit. Deze dag ben ik niet echt in een goed humeur. Ik kan helemaal niks, denk ik telkens bij mezelf. Ik weet dat het niet goed is om dat te denken, maar ik kan er niks aan doen.

Mijn ouders bleven er te kalm onder toen ik naar huis kwam als een kat. Ze deden net alsof ze nooit een dochter hebben gehad, maar een kat. Erg toch? Ik heb best een fijn leven als kat, maar toch denk ik nog terug aan die tijd dat ik nog een mens was. Toen zat ik dagen in de speeltuin met mijn vrienden. Ik zat op de schommel en gleed van de glijbaan naar beneden. Nu zit ik dagenlang op de vensterbank naar buiten te staren en te hopen dat ik op een dag weer in een mens verander.

Ik weet ook wel dat het niet meer kan, maar ik blijf hopen. Ik gooi mijn boek van de bank en kuier naar de keuken, op zoek naar eten. Want ook een kattenmaag moet eten hebben. Ik zie niks staan, loop naar buiten, ga op het grasveld liggen en val in slaap. In mijn droom ben ik een mens. Ik kon lezen, lopen, tv kijken, schommelen en al die dingen. Ik was weer vrij. Maar toen kwam er ineens een vrouw aan. Ze keek me aan en sprak iets van een spreuk uit. Het volgende moment… was ik een kat.

Volgende keer weer verder.
Daaagggg…

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top