;
skip to Main Content

Verslag Marije: Oceans of Hope Challenge

Afgelopen zomer las ik voor het eerst over de Oceans of Hope Challenge. Een zeiltocht voor en met mede-MS’ers. Je bent als het ware de bemanning en doet dat wat je kan. Nu heb ik al sinds 2007 MS en zeker de eerste jaren heb ik zoveel mogelijk geleefd, alsof er vooral niets aan de hand was.

Oceans of Hope Challenge 2021Op een gegeven moment begon ik met het programma ‘voeding leeft’ en kreeg zo toch al wat meer een “een ms gedachte”. De beklimming van de Mont Ventoux het jaar erop volgende. Dit was zo indrukwekkend en mooi om te doen en mee te maken dat het niet eens te beschrijven is.

En nu, voor ik het wist, had ik me ook aangemeld om een weekend te gaan zeilen! Zeilen, dat had ik nooit eerder gedaan. Geen idee wat me te wachten stond.

Het originele plan van het weekend werd teruggebracht tot een dag vanwege corona, maar het ging gelukkig wel door. Vanwege de lange reistijd, 4 uur zeker met de trein, maakte ik er voor mezelf maar een weekend van en boekte een B&B (Bed and Breakfast) erbij in Harlingen.

Zaterdags vanaf 8 uur mocht je je melden op de kade waar het schip de Poseidon op ons lag te wachten. Spannend!

Langzaamaan stroomde iedereen binnen en uiteindelijk waren we met 34 man inclusief Judith en Thea die dit allemaal organiseerden. Van tevoren waren we in 3 groepen verdeeld, zodat we om beurten konden koken, eten en zeilen. Zo begon de dag ook rustig: even met elkaar kennismaken.

Wat later verlieten we de haven van Harlingen en voeren de Waddenzee op, op weg naar Terschelling. Op een zeilboot ben je echt ontzettend vaak bezig met hijsen van zeilen, de zeilen een andere richting op brengen en oprollen en opruimen van touwen. Op aanwijzing van de matroos werd er veel gedaan door ons. Gewoon afwisselend en naar kunnen. Dat was misschien wel het prettigste van de dag. Samen bereik je iets, hoewel iedereen weer andere dingen kan of juist dingen moet laten, ging het allemaal erg goed. De 1 had gekookt, de ander hees de zeilen en soms was je even op en kwam je gewoon bij.

De Oceans of Hope Challenge was een erg mooie ervaring. Ik zou het ook iedereen aanraden. Al is het alleen maar om het gevoel daarna dat je het toch maar mooi hebt gedaan. En die uitzichten op zee zijn zo mooiiii!!

Dat je er dan ook nog veel heel leuke mensen ontmoet, is zelfs het extra cadeautje.


Door: Marije

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top